De Zwarte Weduwnaars by Isaac Asimov

Author:Isaac Asimov
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9789022916797
Publisher: Bruna
Published: 1976-08-14T22:00:00+00:00

DE WIJZENDE VINGER

Het banket van de Zwarte Weduwnaars vond in alle rust plaats, totdat Rubin en Trumbull elkaar in de haren vlogen. Gonzalo was het eerst aangekomen, stil en een beetje betrokken.

Henry was nog aan het tafeldekken, toen Gonzalo kwam. Hij hield op en zei rustig en bescheiden, op meelevende toon: 'Hoe gaat het nu, meneer?'

Gonzalo haalde zijn schouders op. 'Gaat wel, geloof ik. Sorry dat ik er vorige keer niet was maar ik had tenslotte besloten toch naar de politie te gaan en ik was een tijdje lang niet tot veel in staat. Ik weet niet of ze iets zullen kunnen doen, maar het is nu hun zaak. Ik zou bijna willen dat je het me niet had verteld.'

'Misschien had ik het beter niet kunnen doen.' Gonzalo haalde zijn schouders op. 'Hoor eens, Henry, zei hij. 'Ik heb de anderen allemaal opgebeld en ze het verhaal verteld.'

'Was dat nodig, meneer?'

'Het kon niet anders. Ik zou me niet prettig hebben gevoeld als ik het niet had gedaan. Bovendien wilde ik niet dat ze dachten dat jij had gefaald.' 'Dat is van geen belang, meneer.'

De anderen kwamen een voor een binnen en groetten hem met grote warmte en ostentatieve tact, waarna ieder tot een soort pijnlijk stilzwijgen verviel.

Avalon was gastheer die avond en, zoals altijd, scheen de waardigheid van die functie zijn normale plechtstatigheid nog te vergroten. Hij nipte aan zijn eerste borrel en introduceerde zijn gast, een jongeman met een prettig gezicht, dun wordend, zwart haar en een verbazend dikke snor, die alleen op een noodzakelijke verandering in de mode scheen te wachten om met was opgedraaide punten te kunnen krijgen. 'Dat is Simon Levy,' zei Avalon. 'Hij schrijft boeken over wetenschappelijke onderwerpen en is een fijne kerel.' Emanuel Rubin zei prompt: 'Hebt u niet een boek over de laser geschreven: Light in Step?'

'Ja,' zei Levy met het levendige genoegen van een schrijver die onverwacht erkenning ontmoet. 'Hebt u het gelezen?' Rubin, die in zijn kleine lichaam van een meter zestig de zelfbewuste ziel meedroeg van een reus, keek de ander door zijn dikke brillenglazen plechtig aan en zei: 'Ja. Ik vond het heel goed.'

Levy's glimlach verflauwde, alsof hij een beoordeling van 'heel goed' waardeloos vond.

Avalon zei: 'Roger Halsted komt deze keer niet. Hij moest de stad uit of zoiets. Hij verontschuldigt zich en vroeg me Mario van hem te groeten, als hij kwam.'

Trumbull trok zijn mondhoeken naar beneden in een snier en zei: 'Dan wordt de limerick ons bespaard.'

'Ik heb die van de vorige keer gemist,' zei Mario. 'Was hij goed?'

'Je zou hem niet hebben begrepen, Mario,' zei Avalon ernstig. 'O, was hij zo goed?'

Toen werd het stil en verliepen de gesprekken op een bijna fluisterende toon, totdat om de een of andere reden - Rubin noch Trumbull konden zich later precies herinneren hoe - de 'Act of Union' ter sprake kwam.

Trumbull zei met een stem die aanzienlijk luider klonk dan de gewone spreektoon: 'De Act of Union, waarbij het Verenigd Koninkrijk van Engeland, Schotland en Wales tot stand kwam, werd wet bij het verdrag van Utrecht in 1713.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.